CENTRUM REHABILITACJI

I MEDYCYNY ORTOPEDYCZNEJ

GRZEGORZ GAŁUSZKA & WOJCIECH ROMANOWSKI

 

Rehabilitacja po urazie - profilaktyka urazów

Ból w stawie, zbyt słaba wytrzymałość, zbyt szybkie zmęczenie mięśniowe to czasami mimo wielkich wysiłków w czasie treningu konsekwencja braku koordynacji mięśniowej, która jak dyrygent kieruje możliwościami ruchowymi człowieka. Najczęściej największą uwagę w czasie treningu czy rehabilitacji zwracamy na wzmocnienie mięśni, ale "omijamy" ich kontrolę. Wiele razy stosujemy wzmacnianie mięśnia czworogłowego w celu poprawy stabilizacji kolana, jednak to nie on jest za tą stabilizację odpowiedzialny.

Układem kontroli ruchu jest system receptorów leżących we wszystkich obszarach naszego ciała przekazujących do centralnego układu nerwowego informacje m.in.: o położeniu ciała w przestrzeni. Więc kontrola ruchu w stawie opiera się na m.in.: sprawnie działającym układzie kontroli położenia stawu i wykonawczym układzie motorycznym wykonującym polecenia centralnego układu nerwowego (mięśnie tułowia oraz mięśnie otaczające staw dbające o jego stabilizację dynamiczną).

Efektem sprawnie działającego układu kontroli jest prawidłowa regulacja nerwowa sterująca współdziałaniem wielu mięśni zapewniając prawidłowe wzorce ruchowe w codziennych czynnościach naszego ciała, a przy powstaniu zaburzenia zapewnia odpowiednią kompensację. Decyzja, które mięśnie powinny być aktywne jest nieświadoma i zależy m.in.: od doświadczenia i wykonywanego zadania.

Wynika z tego, że w czasie treningu i procesie rehabilitacji praca tylko nad mięśniami jako strukturami kontrolującymi szkielet jest niewystarczająca i powinna być uzupełniona o pobudzanie układu receptorów, aby zapewnić optymalną pracę układu mięśniowego.

Proces ćwiczeń do osiągnięcia prawidłowych wzorców ruchowych, jest stałym poszukiwaniem optymalnego rozwiązania motorycznego dla odpowiedniego problemu ruchowego. Dlatego ćwiczenia składają się, - kiedy są prawidłowo wykonane - nie ze stałego powtarzania możliwości rozwiązania danego problemu motorycznego, lecz z procesu rozwiązywania stale istniejącego problemu, znów przez techniki, które się zmieniają i dążą do perfekcji - od powtórzenia do powtórzenia.